In oktober ’71 werd in het handelsregister van Bouwmaterialen Royaux de verkoop van zeil-en motorjachten toegevoegd onder de naam Marina Yachting Center. Een loods van de firma Royaux op de Pathoekeweg 34, werd omgebouwd in een showroom voor boten. 

Philippe begon met de verkoop van dériveurs of zwaardboten zoals 420,470...  Kleine motorbootjes van Tabur en Rio met Johnson-buitenboordmotoren van OMC vulden het gamma aan, (Outboard Motor Company).
Deze fabrikant van motoren en buitenboordmotoren was gelegen in dezelfde straat als onze zaak. 

De eerste boot die werd verkocht was een 470 aan de familie Kant, nog steeds actieve wedstrijdzeilers.
 


 
Toen kwam in 1972 het windsurfen. Het was via een foldertje, ontvangen bij WV Vremdyck, dat Philippe contact opnam met Martin Spanjer van Ten Cate, een grote Nederlandse textielfabrikant. Zij hadden de import van de windsurfer opgenomen om hun zeildoek te promoten voor de zeilboten. We besloten om dit merk in België te verdelen.  
 
De eerste demonstratie werd  gegeven op de Spuikom te Oostende gevolgd door Hombeek en voornamelijk het Nuclea meer te mol met natuurlijk warm water.
  
Zo begon het, en al heel snel kende het windsurfen een ongekende boom in de zeilwereld. Hier was het Bloso met Armand Lams aan het roer die in het windsurfen de democratisering van de zeilsport zag en een paar jaar  later werd op iedere plas in Vlaanderen gewindsurfd. De LWF werd opgericht en in geen tijd waren er meer dan 20.000 leden.
 
In 1974 kregen wij de import van Dufour zeiljachten, toendertijd de werf die als eerste de hele wereld veroverde met de Arpège en later met de Dufour 35,31 en het hele gamma.  Dufour werd omwille van haar technische kennis overgenomen door Baron Bich, van die vulpennen BIC, om een boot te bouwen die zou deelnemen aan de “America’s Cup”. Verschillende Dufour medewerkers zeilden aan boord van de France 1.2 en later 3, doch zonder succes. Dufour had een mooi gamma van sportieve cruisers, heel mooi afgewerkt, dubbelschalig,.. Maar het sociaal klimaat in La Rochelle was niet van het beste en na zonneschijn komt regenval, na een paar overnames ging Dufour in ’83 failliet. Het was de CGT, de communistische vakband,  die de werf  overnam, dus geen Dufour meer.

 
Op 24 december 1981, zo’n 30 jaar geleden was de Marina het slachtoffer van een ontploffing, gelukkig geen doden of gewonden, maar alles lag plat. Dankzij een gedreven bemanning  werden de puinen opgeruimd en de loods afgedicht. Het duurde drie jaar voor de nieuwe Marina gebouwd werd op de huidige plaats.
 
Januari 1982,  een week na de ontploffing werd Philippe op het matje geroepen bij Dufour in Parijs. Wij hadden in september 1981 ten Cate surfplanken laten vallen voor de import van Dufour planken. Nu had Baron Bich besloten de planken op te nemen in het BIC-imperium en dus ook via de BIC verkoopsorganisatie te verdelen. Na deze KO hebben wij toch het schip kunnen drijvende houden na een zeeslag tegen de advocaat van BIC met Philippe zijn vriend Thierry, hij is vandaag nog steeds fier op de overwinning, een beetje zoals in de Trafalgar sfeer.

 
Dus na de ontploffing, de contractbreuk van BIC en het failliet van Dufour in 1983 hadden wij 90% van onze leveranciers verloren. Na een paar magere jaren met import van 2e rangsmerken van zeiljachten en zeilplanken werd het windstil!
 
In 1984 openden wij de nieuwe Marina met een prachtige showroom langs de Koninklijke Baan, maar wij hadden nog niet zoveel te bieden.
 
In ’86 kochten wij de stock op van de Browning planken, 300 in totaal, zij zagen het niet meer zitten. Wij achteraf ook niet meer.

 
30jaar verkoop van JEANNEAU zeil en motoryachten

Het is in de maand november dat Philippe een oproep kreeg van de heer Massag, dat het dealerschap voor JEANNEAU vrij was voor de Belgische markt, gevolg aan een faillissement.  Eind december bezochten Bernard en Denis, de toenmalige exportmanagers van JEANNEAU onze zaak.  Ze lieten ons weten dat JEANNEAU vooral boten verkocht tussen de 35 & 44 voet, wat Philippe was deed schrikken, want we hadden tot dan toe enkel boten verkocht tussen de 27 & 35 voet.

Een week later was er een akkoord en besloten we om in zee te gaan met de werf JEANNEAU.  Het eerste jaar verkochten we enkele boten waaronder Sun Light 30, Attalia 32, verschillende Sun Rise 34, Sun Shine 38 en zelfs een Sun Légende 41.

 
Het tijdperk JEANNEAU was goed begonnen, maar moeilijke tijden volgden en JEANNEAU werd overgenomen door de door de werknemers zelf, via een RER (Reprise entreprise par les personel).  In 1991 volgt een overname door de heer Chatelier, de RER bleek te moeilijk te zijn voor beslissingsvorming.  Er volgen enkele moeilijke jaren, mede door het moeilijke karakter van de heer Chatelier
Toch weet de werf enkele fantastische boten uit te brengen, waaronder de legendarische Sun Fast 36.
Door de mégalomanie van de heer Chatelier, gaat de Franse werf JEANNEAU in 1994 failliet. Na enkele stressvolle weken, wordt bekendgemaakt dat Bénéteau, de eeuwige concurrent de werf heeft overgenomen.
Achteraf gezien zijn we zeer blij dat de groep JEANNEAU haar karakter heeft laten behouden.  Er volgden prachtige JEANNEAU zeiljachten zoals de Sun Odyssey 45 & 52.
Begin 2000 beslist JEANNEAU, op aanraden van Jean-François de Prémorel om twee nieuw gamma’s te lanceren: Sun Odyssey Deck Saloon & PRESTIGE.  Beide gamma’s getekend door Vittorio Garroni.  De eerste telg, de Sun Odyssey 54 DS, werd een ongekend succes, meer als 365 eenheden werden er verkocht.  In België werden 9 stuks geleverd, met als bekendste boot, de Waterman van Paul Jambers en Pascale Naessens. 

Het PRESTIGE gamma bleek eveneens een schot in de roos, met meer als 2500 boten geleverd sinds 2000.  In elke Europese jachthaven vind men momenteel wel een PRESTIGE.
Succesmodellen als de PRESTIGE 34, PRESTIGE 36, PRESTIGE 42 S, PRESTIGE 500 zorgden ervoor dat PRESTIGE marktleider sinds 2009 werd tussen de 40 en 55 voet.

 
 JEANNEAU verkocht tot dan toe quasi enkel motorboten in Frankrijk, dankzij de export managers en de productontwikkelaars is dit motorbootgamma internationaal gegroeid.  Meer als 70% van de verkopen van JEANNEAU motorboten vind nu plaats buiten Frankrijk.

In 2009 werd Erik Stromberg verantwoordelijk voor het zeilgamma van JEANNEAU.
In deze moeilijke tijden na de grote bankencrisis, maakte hij van JEANNEAU niet alleen marktleider maar ontwikkelde hij ook door naar serieyachten tot 64 voet.

Magali Royaux, dochter van Philippe, volgde haar stage bij de werf en was vooral positief verast door de sfeer die er in de bureau’s hangt. 
In 2011 vierde Marina Yachting Center haar 40 jarig bestaan en 25 jarig JEANNEAU dealerschap op haar eerste locatie, de Pathoekeweg te Brugge.  Nu de Mercedes garage van Auto Terminus – Vereenooghe.

 
In 2013 werd een pand gekocht op de Oosteroever, aangezien we al langer op zoek waren naar een grote oppervlakte voor winterberging van zeil en motoryachten.  Het gebouw werd aangepast met nieuwe hoge poorten, een nieuw dak en een nieuwe Chape vloer van Royaux. Extra rollend materiaal en steunen werden aangekocht, zodat een 50-tal boten binnen konden worden gestald.

In 2015 vroeg de Franse werf Fountaine Pajot aan Philippe om een extra product in de portefeuille te nemen: FOUNTAINE PAJOT catamarans.  Na overleg werden we exclusief importeur voor België en Luxemburg.  De catamaran markt is in volle groei en ook Belgische zeilers zien de voordelen van een catamaran in. 

In november 2018 is Patrick Coene in pensioen gegaan,  hij werkte 41,5 jaar voor de zaak met volle overtuiging, we wensen hem een leuk pensioen.